sabbassa atthaṃ jāneyya na ca sabbaṃ payojaye

hoti tādisako kālo yattha atthāvahaṃ sutanti.

Tattha nāntalikkhabhavanenāti antalikkhabhavanaṃ vuccati dibbavimānaṃ ahaṃ ajja antalikkhabhavanampi na āruḷho tasmā antalikkhabhavanenāpi ajja maraṇato na mocitomhi. Nāṅgaputtasirena vāti aṅgasarikkhakena vā puttenāpi na pamocito. Puttena hi paṭṭhayitoti ahaṃ pana attano putteneva ajja māretuṃ paṭṭhito. Silokehi pamocitoti somhi attano ācariyena bandhitvā dinnāhi gāthāhi pamocito. Sutanti pariyattiṃ. Adhīyethāti gaṇheyya sikkheyya. Hīnamukkaṭṭhamajjhimanti hīnaṃ vā hotu majjhimaṃ vā Uttamaṃ vā sabbaṃ adhīyitabbamevāti dīpeti. Na ca sabbaṃ payojayeti hīnaṃ mantaṃ vā sippaṃ vā majjhimaṃ vā na payojaye uttamameva payojeyyāti attho. Yattha atthāvahaṃ sutanti yasmiṃ kāle mahosathapaṇḍitassa kumbhakārakammakaraṇaṃ viya yaṃkiñci sikkhitasippaṃ atthāvahaṃ hoti tādisopi kālo hotiyevāti attho.

Aparabhāge rañño accayena kumāro rajje patiṭaṭhāsi.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มูสิกชาดก”