māsu kujjha bhūmipatīti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ titthanāvikaṃ ārabbha kathesi.

So kira bālo ahosi aññāṇo neva so buddhādīnaṃ ratanānaṃ na aññesañca puggalānaṃ guṇaṃ jānāti caṇḍo pharuso sāhasiko. Atheko jānapado bhikkhu buddhupaṭṭhānaṃ karissāmīti āgacchanto sāyaṃ aciravatītitthaṃ patvā taṃ evamāha upāsaka paratīraṃ gamissāmi nāvaṃ me dehīti. Bhante idāni akālo ekasmiṃ ṭhāne idha vasassūti. Upāsaka idha kuhiṃ vasissāmi maṃ gaṇhitvā gacchāhīti. So kujjhitvā ehi redha samaṇa vahāmīti vatvā theraṃ nāvaṃ āropetvā ujukaṃ agantvā heṭṭhā nāvaṃ netvā ullolaṃ katvā tassa pattacīvaraṃ temetvā kilametvā tīraṃ patvā andhakāravelāyaṃ uyyojesi. Atha so vihāraṃ gantvā taṃ divasaṃ buddhupaṭṭhānassa okāsaṃ alabhitvā punadivase satthāraṃ upasaṅkamitvā vanditvā ekamantaṃ nisīditvā satthārā katapaṭisanthāro kadā āgatosīti vutte hiyyo bhanteti atha kasmā ajja buddhupaṭṭhānaṃ Āgatosīti vutte tamatthaṃ ārocesi. Taṃ sutvā satthā na kho bhikkhu idāneva pubbepesa caṇḍo pharusova idāni pana tena tvaṃ kilamito pubbepi paṇḍite kilamesīti vatvā tena yācito atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto takkasilāyaṃ sabbasippāni uggaṇhitvā isipabbajjaṃ pabbajitvā dīghamaddhānaṃ himavante phalāphalena yāpetvā loṇambilasevanatthāya bārāṇasiyaṃ gantvā rājuyyāne vasitvā punadivase nagaraṃ bhikkhāya pāvisi. Atha naṃ rājaṅgaṇe pattaṃ rājā disvā tassa iriyāpathe pasīditvā antepuraṃ ānetvā bhojetvā paṭiññaṃ gahetvā rājuyyāne vasāpesi ekadivase sakiṃ upaṭṭhānaṃ agamāsi. Tamenaṃ bodhisatto raññā nāma mahaṃārāja cattāri agatigamanāni vajjetvā appamattena khantimettānudayasampannena hutvā dhammena rajjaṃ kāretabbanti vatvā devasikaṃ ovadanto

māsu kujjha bhūmipati māsu kujjha rathesabha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อาวาริยชาดก”