Satthā abhisambuddho hutvā tamatthaṃ pakāsento osānagāthamāha

bhattaṃ bhinnaṃ hatā bhariyā gabbho ca patito chamā

migova jātarūpena na tenatthaṃ avaḍḍhitunti.

Tattha bhattaṃ bhinnanti bhattapāṭi bhinnā. Hatāti pahatā. Chamāti bhūmiyaṃ. Migova jātarūpenāti yathā migo suvaṇṇaṃ vā hiraññaṃ vā muttāmaṇiādīni vā madditvā gacchantopi attharitvā nipajjantopi tena jātarūpena attano atthaṃ vaḍḍhituṃ nibbattetuṃ na sakkoti evameva so andhabālo paṇḍitehi dinnaṃ ovādaṃ sutvāpi attano atthaṃ vaḍḍhituṃ nibbattetuṃ na sakkotīti vuttaṃ hoti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อาวาริยชาดก”