Tassattho tayo vedā aphalā na bhavanti susaṃyamaṃ caraṇaññeva saccaṃ seyyaṃ uttamaṃ pavaraṃ na heva hoti. Kiṃkāraṇā. Kittiñca pappoti adhicca vede tayo vede adhicca diṭṭhadhamme kittimattaṃ yasamattaṃ lābhamattaṃ labhati itoparaṃ aññaṃ natthi tasmā na te aphalā. Santaṃ puneti caraṇena dantoti sīle patiṭṭhāya samāpattiyo nibbattetvā samāpattipadaṭṭhānaṃ vipassanaṃ vaḍḍhento accantaṃ santaṃ nibbānanāmakaṃ ekaṃ pāpuṇāti.

Iti purohito setaketuno vādaṃ bhinditvā te sabbe gihī kāretvā phalakāvudhāni gāhāpetvā mahantakārake katvā rañño upaṭṭhāke kāresi. Ayaṃ kira mahantakārakānaṃ vaṃso.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā jātakaṃ samodhānesi tadā setaketu kuhako bhikkhu ahosi caṇḍālaputto sārīputto ahosi purohito pana ahamevāti.

Setaketujātakaṃ dutiyaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. เสตเกตุชาดก”