Santi aññepi sakuṇā pattayānā vihaṅgamā

ukkhittā vātavegena naṭṭhā te sassatīsamāti.

Tattha migalopāti puttaṃ nāmenālapati. Atuccaṃ tāta gacchasīti tāta tvaṃ aññesaṃ gijjhānaṃ sīmaṃ atikkamitvā atiuccaṃ gacchasi. Catukkaṇṇaṃva kedāranti imināssa sīmaṃ ācikkhati. Idaṃ vuttaṃ hoti tāta yadā te ayaṃ mahāpaṭhavī catukkaṇṇaṃ kedāraṃ viya siyā evaṃ khuddakā viya hutvā paññāyetha atha tvaṃ ettakā ṭhānā nivatteyyāsi etto paraṃ mā gamīti. Santi aññepīti na kevalaṃ tvameva aññepi gijjhā evaṃ kariṃsūti dīpeti. Ukkhittāti tepi amhākaṃ sīmaṃ atikkamitvā gatā vātavegena ākaḍḍhitā nassiṃsu. Sassatīsamāti sassatīhi paṭhavīpabbatādīhi samaṃ attānaṃ maññamānā attano vassasahassaparimāṇaṃ āyuṃ apūretvāpi antarā vinaṭṭhāti attho.

Migalopo ca anovādakattā pitu vacanaṃ akatvā laṅghanto laṅghanto pitarā akkhātaṃ sīmaṃ disvā taṃ atikkamma kālavāte khepitvā tepi chinditvā uppatito verambhavātamukhaṃ pakkhandi. Atha naṃ verambhavātā pahariṃsu. So tehi pahaṭamattova khaṇḍākhaṇḍaṃ hutvā ākāseyeva antaradhāyi. Tena vuttaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มิคาโลปชาดก”