Tato sā attano guṇaṃ kathentī catutthaṃ gāthamāha

makkhī palāsī sārambhī issukī maccharī satho

so mayhaṃ puriso kanto laddhaṃ yassa vinassatīti.

Tassattho yo puriso attano kataguṇaṃ na jānāti guṇamakkhiko hoti attano kissamiñci kāraṇe kathite kiṃ ahaṃ etaṃ na jānāmīti yugaggāhaṃ gaṇhati aññehi kiñci kataṃ disvā sārambhavasena kāraṇuttaraṃ karoti pare lābhaṃ labhante na tussati mayhaṃ issariyaṃ paresaṃ mā hotu mayhameva hotūti sakasampattiṃ gahetvā parassa tiṇaggena telabindumpi na deti kerāṭiyalakkhaṇena samannāgato hutvā attano santakaṃ parassa adatvā tehi tehi upāyehi parasantakameva khādati yassa laddhaṃ dhanaṃ vā dhaññaṃ vā nassati na tiṭṭhati surādhutto vā akkhadhutto vā itthīdhutto vā hutvā laddhaṃ laddhaṃ vināsetiyeva ayaṃ etehi guṇehi Samannāgato puriso mayhaṃ kanto piyo manāpo evarūpe ahaṃ citte patiṭṭhahāmīti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สิริกาฬกัณณิชาดก”