ovajjamāno kuppati seyyaso atimaññati.

Davappaluddho puriso sabbamittehi dhaṃsati

so mayhaṃ puriso kanto tasmiṃ homi anāmayāti.

Tā imināva nayena vitthāretabbā. Saṅkhepattho panettha kodhanoti appamattakenāpi kujjhanako. Upanāhīti parassa aparādhaṃ hadaye ṭhapetvā sucirenapi hi tassa anatthakārako. Pisuṇoti pisuṇavāco. Vibhedakoti appamattakenāpi mittabhindanako. Kaṇṭhakavācoti sadosavāco. Pharusoti thaddhavāco. Kantataroti so puriso mayhaṃ purimāpi kantataro piyataro. Ajja suveti idaṃ kammaṃ ajja kātabbaṃ idaṃ sve idaṃ tatiyadivasādīsūti evaṃ yo sadatthaṃ attano kiccaṃ nāvabujjhati na jānāti. Ovajjamānoti ovādiyamāno. Seyyaso atimaññatīti jātigottakulappadesasīlācāraguṇehi uttaritaraṃ uttamapuggalaṃ tvaṃ mayhaṃ kiṃ pahosīti atikkamitvā maññati. Davappaluddhoti rūpādīsu kāmaguṇesu nirantaradavena paluddho abhibhūto vasaṃ gatoti. Dhaṃsatīti tayā mayhaṃ kiṃ katanti Ādīni vatvā sabbeheva mittehi dhaṃsati parihāyati. Haṃ cathayāhīti ahaṃ etehi guṇehi samannāgato puggalo niddukkho nissoko hotīti taṃ labhitvā aññattha anālayā hutvā vasāmīti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สิริกาฬกัณณิชาดก”