Tasmiṃ samaye māro devaputto ettakaṃ kālaṃ anubandhanto otārāpekkhopi imassa kiñci khalitaṃ nāddasa atikkantodāni esa mama visayanti domanassappatto mahāmagge nisīditvā soḷasa kāraṇāni cintento bhūmiyaṃ soḷasa lekhā nikaḍḍhi ahaṃ eso viya dānapāramiṃ na pūresiṃ tenamhi iminā sadiso na jātoti ekaṃ lekhaṃ ākaḍḍhi tathāhaṃ eso viya sīlapāramiṃ nekkhammapāramiṃ paññāpāramiṃ viriyapāramiṃ khantipāramiṃ saccapāramiṃ adhiṭṭhānapāramiṃ mettāpāramiṃ upekkhāpāramiṃ na pūresiṃ tenamhi iminā sadiso na jātoti dasamaṃ lekhaṃ ākaḍḍhi tathāhaṃ eso viya asādhāraṇassa āsayānusayañāṇassa indriyaparopariyañāṇassa mahākaruṇāsamāpattiñāṇassa yamakapāṭihāriyañāṇassa anāvaraṇañāṇassa sabbaññutañāṇassa paṭivedhāya upanissayabhūtā dasa pāramiyo na pūresiṃ tenamhi iminā sadiso na jātoti soḷasamaṃ lekhaṃ ākaḍḍhi. Evaṃ imehi kāraṇehi mahāmagge soḷasa lekhā ākaḍḍhiyamāne nisinne tasmiṃ samaye taṇhā aratī rāgā cāti tisso māradhītaro pitā no na paññāyati kahaṃ nu kho etarahīti olokayamānā taṃ domanassappattaṃ bhūmiyaṃ vilekhamānaṃ disvā pitu santikaṃ gantvā kasmā tāta dukkhī dummanosīti pucchiṃsu. Ammā ayaṃ mahāsamaṇo mayhaṃ vasaṃ atikkanto ettakaṃ olokento otāramassa daṭṭhuṃ nāsakkhiṃ tenāhaṃ dukkhī dummanoti. Yadi evaṃ mā cintayittha mayametaṃ attano vase pavattaṃ katvā ādāya āgamissāmāti. Na sakkā ammā esa kenaci vase kātuṃ acalāya saddhāya patiṭṭhito Esa purisoti. Tāta mayaṃ itthiyo nāma idāneva taṃ rāgapāsādīhi bandhitvā ānessāma tumhe mā cintayitthāti. Tā ito bhagavantaṃ upasaṅkamitvā pāde te samaṇa paricāressāmāti āhaṃsu. Bhagavā neva tāsaṃ vacanaṃ manasi akāsi na akkhīni ummiletvā olokesi anuttare upadhisaṅkhaye vimuttamānaso vivekasukhañceva anubhavanto nisīdi. Puna māradhītaro uccāvacā kho purisānaṃ adhippāyā kesañci kumārikāsu pemaṃ ahosi kesañci paṭhamavaye ṭhitāsu kesañci majjhimavaye kesañci pacchimavaye ṭhitāsu yannūna mayaṃ nānappakārehi rūpehi palobheyyāmāti ekamekā kumārivaṇṇādivasena sataṃ sataṃ attabhāve abhinimminitvā kumāriyo avijātā sakiṃvijātā duvijātā majjhamitthiyo mahāitthiyo ca hutvā chakkhattuṃ bhagavantaṃ upasaṅkamiṃsu pāde te samaṇa paricāressāmāti āhaṃsu. Taṃpi bhagavā na manasākāsi yathātaṃ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto. Keci panācariyā vadanti tā mahitthībhāvena upagatā disvā bhagavā evamevaṃ etā khaṇḍadantā palitakesā hontūti adhiṭṭhāsīti. Taṃ na gahetabbaṃ. Na hi satthā evarūpaṃ adhiṭṭhānaṃ karoti bhagavā pana apetha tumhe kīdisā evaṃ vāyamatha evarūpaṃ nāma avītarāgādīnaṃ purato kātuṃ vaṭṭati tathāgatassa pana rāgo pahīno doso mohoti attano kilesappahānaṃ ārabhati.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”