So sādhūti sampaṭicchitvā sāketaṃ gantvā punadivase uyyānaṃ pavisitvā nandiyamigo nāma kataroti pucchi. Migo āgantvā Tassa samīpe ṭhatvā ahanti āha. Brāhmaṇo tamatthaṃ ārocesi. Nandiyo taṃ sutvā gaccheyyāmahaṃ brāhmaṇa vatiṃ laṅghitvā na gaccheyyaṃ mayā pana rañño santakaṃ nivāpapānabhojanaṃ bhuttaṃ taṃ me iṇaṭṭhāne ṭhitaṃ imesañca migānaṃ majjhe ciraṃ vuṭṭhosmi tassa me rañño ceva etesañca sotthibhāvaṃ akatvā attano balaṃ adassetvā gamanaṃ nāma na yuttaṃ attano pana vāre sampatte ahaṃ etesaṃ sotthibhāvaṃ katvā sukhito āgacchissāmīti imamatthaṃ pakāsento dve gāthā abhāsi

bhuttā mayā nivāpāni rājino pānabhojanaṃ

taṃ rājapiṇḍaṃ avabhuttuṃ nāhaṃ brāhmaṇamussahe.

Odahissāmahaṃ passaṃ khurapāṇissa rājino

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. นันทิยมิคราชชาดก”