Tattha uttamatthanti sabbarutajānanamantaṃ. Tenāti tassā mantappadānasaṅkhātena kāraṇena taṃ datvā aggiṃ pavisanto attānañca jahissati sāvassa bhariyā na bhavissati tasmā esa tayā bālataro yo laddhayasaṃ rakkhituṃ na sakkotīti.

Rājā tassa vacanaṃ sutvā ajarāja amhākaṃ sotthiṃ karontopi tvañcetaṃ karissasi kathehi tāva no kattabbayuttakanti āha. Atha naṃ ajarājā mahārāja imesaṃ sattānaṃ attato añño piyataro nāma natthi ekaṃ piyabhaṇḍaṃ nissāya attānaṃ nāsetuṃ laddhayasaṃ pahātuṃ na vaṭṭatīti vatvā chaṭṭhaṃ gāthamāha

Na piyammeti janinda tādiso

attaṃ niraṃkatva piyāni sevati

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ขุรปุตตชาดก”