attāva seyyo paramāva seyyā

labbhā piyā ocitattena pacchāti.

Tattha piyammeti piyaṃ me ayameva vā pāṭho. Idaṃ vuttaṃ hoti janinda tādiso yasamahatte ṭhito puggalo ekaṃ piyabhaṇḍi nissāya idaṃ piyammeti attaṃ niraṃkatvā attānaṃ chaḍḍetvā tāni piyāni na sevateva. Kiṃkāraṇā. Attāva seyyo paramāva seyyāti yasmā sataguṇena sahassaguṇena attāva seyyo pavaro uttamo paramāva seyyā paramā uttamā aññasmā piyabhaṇḍātaṃ attho. Ettha hi vakāropi kāraṇatthe nipātoti daṭṭhabbo. Labbhā piyā ocitattena pacchāti ocitattena hi vaḍḍhitattena purisena pacchā piyā nāma sakkā laddhuṃ na tassā kāraṇā attā nāsetabboti.

Evaṃ mahāsatto rañño ovādaṃ adāsi. Rājā tussitvā ajarāja kuto āgatosīti pucchi. Sakko ahaṃ mahārāja tava anukampāya taṃ maraṇā mocetuṃ āgatosmīti. Devarāja ahaṃ etissā mantaṃ dassāmīti avacaṃ idāni kiṃ karomīti. Mahārāja tumhākaṃ ubhinnaṃpi vināsena kiccaṃ natthi sippassa upacāroti vatvā ekaṃ katipaye pahāre paharāpesi iminā upāyena na gaṇhissatīti. Rājā sādhūti sampaṭicchi. Mahāsatto rañño ovādaṃ datvā sakaṭṭhānameva gato. Rājā uyyānaṃ gantvā deviṃ pakkosāpetvā Āha gaṇhissasi bhadde mantanti. Āma devāti. Tenahi upacāraṃ karomīti. Ko upacāroti. Piṭṭhiyaṃ pahārasate pavattamāne saddaṃ kātuṃ na vaṭṭatīti. Sā mantalobhena sādhūti sampaṭicchi. Rājā coraghātake pakkosāpetvā kasā gāhāpetvā ubhosu passesu paharāpesi. Sā dve tayo pahāre adhivāsetvā tato paraṃ na me mantenatthoti viravi. Atha naṃ rājā tvaṃ maṃ māretvā mantaṃ gaṇhitukāmāti piṭṭhiyaṃ niccammaṃ katvā vissajjāpesi. Sā tato paṭṭhāya puna kathetuṃ nāsakkhi.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ขุรปุตตชาดก”