sumajjañca supāsañca anupubbasuvattitaṃ

ghanaghātimaṃ paṭitthaddhaṃ ko sūciṃ ketumicchatīti.

Tattha sumajjanti kuruvindakacuṇṇena suṭṭhu majjitaṃ. Supāsanti saṇhena pāsavindakena viddhattā sundarapāsaṃ. Ghanaghātimanti yā ghātiyamānā adhikaraṇiṃ anupavisati ayaṃ ghanaghātimāti vuccati tādisīti attho. Paṭitthaddhanti thaddhaṃ amudukaṃ.

Tasmiṃ khaṇe sā kumārikā bhuttapātarāsaṃ pitaraṃ darathapaṭippassambhanatthaṃ cullasayanake nipannaṃ tālavaṇṭena vījiyamānā bodhisattassa madhurasaddaṃ sutvā allapiṇḍamaṃsena hadaye pahaṭā viya ghaṭasahassena nibbāpitadarathā viya hutvā ko nu kho esa atimadhurena saddena kammārānaṃ vasanagāme sūciṃ vikkīṇāti kena nu kho kammena āgato jānissāmi nanti tālavaṇṭaṃ ṭhapetvā gehā nikkhamma bahi ālindake ṭhatvā tena saddhiṃ kathesi. Bodhisattānaṃ hi patthitaṃ nāma samijjhati. So hi tassāyeva atthāya taṃ gāmaṃ āgato. Sāyeva tena saddhiṃ kathentī māṇava sakalaraṭṭhavāsino sūciādīnamatthāya imaṃ gāmaṃ āgacchanti tvaṃ bālatāya kammāragāme sūciṃ vikketumicchasi sacepi Divasaṃ sūciyā vaṇṇaṃ bhāsissasi na taṃ te koci hatthato sūciṃ gaṇhissati sace mūlaṃ laddhuṃ icchasi aññaṃ gāmaṃ yāhīti vatvā dve gāthā abhāsi

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สูจิชาดก”