Evañca pana vatvā tassa mukhasañcaraṇatthaṃ aḷaṃ sithilamakāsi. Sappo visaṃ āvamitvā mahāsattassa sarīraṃ nibbisaṃ akāsi. So niddukkho uṭṭhāya pakativaṇṇeneva aṭṭhāsi. Kakkaṭako sace ime dvepi janā arogā bhavissanti mayhaṃ sahāyassa vuḍḍhi nāma na bhavissati vināsessāmi teti cintetvā kattarikāya uppaladalaṃ viya aḷehi ubhinnaṃpi sīsaṃ kappetvā jīvitakkhayaṃ pāpesi. Kākīpi Tamhā ṭhānā palāyi. Bodhisatto sappassa sarīraṃ daṇḍakena veṭhitvā vammikaṃ khipi suvaṇṇakakkaṭakaṃ sobbhe vissajjetvā nahātvā halindiyagāmameva gato. Tato paṭṭhāyapissa kakkaṭakena saddhiṃ adhikataro vissāso ahosi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānento osānagāthamāha

kāko tadā devadatto ahosi

vāraṇo pana kaṇhasappo ahosi

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สุวรรณกักกฏกชาดก”