attānameva paṭhamaṃ paṭirūpe nivesaye

athaññamanusāseyya na kilisseyya paṇḍitoti imāya dhammapade gāthāya dhammaṃ desetvā na bhikkhave upanando idāneva pubbepesa mahālobhova na ca pana idāneva pubbepesa imesaṃ santakaṃ vilumpiyevāti vatvā atītaṃ āhari

atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto nadītīre rukkhadevatā ahosi. Tadā eko sigālo māyāviṃ nāma bhariyaṃ gahetvā nadītīre ekasmiṃ ṭhāne vasi. Athekadivasaṃ sigālī sigālaṃ āha dohaḷo me sāmi uppanno allarohitamacchaṃ khādituṃ icchāmīti. Sigālo appossukkā hohi āharissāmi teti nadītīre caranto valliyā pāde palibuddho anutīrameva agamāsi. Tasmiṃ khaṇe gambhīracārī ca anutīracārī cāti dve uddā macche pariyesantā tīre aṭṭhaṃsu. Tesu gambhīracārī mahantaṃ rohitamacchaṃ disvā vegena udakaṃ pavisitvā taṃ naṅguṭṭhe gaṇhi. Balavā maccho parikaḍḍhanto pāyāsi. So gambhīracāriuddo mahāmaccho ubhinnaṃpi No pahossati ehi me sahāyo hohīti itarena saddhiṃ sallapanto paṭhamaṃ gāthamāha

anutīracārī bhaddante sahāyamanudhāva maṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ทัพพปุปผกชาดก”