Tattha vajjāti vadeyya. Taṃ dukkarataranti taṃ dadāmīti vacanaṃ tato asigilanato dukkarataraṃ. Sabbaññanti asukannāma tava dassāmīti vacanaṃ ṭhapetvā aññaṃ sabbaṃpi kāraṇaṃ sukaraṃ. Māgadhāti rājānaṃ gottenālapati.

Rañño āyurapaṇḍitassa vacanaṃ sutvā asigilanato kira idaṃ nāma dammīti vacanaṃ dukkaraṃ ahañca purohitaputtassa deviṃ dammīti avacaṃ atidukkaraṃ vata me katanti taṃ vīmaṃsantasseva hadaye soko thokaṃ tanukaṃ gato. So tato parassa idaṃ nāma dammīti vacanato panaññaṃ dukkarataraṃ atthi nu khoti cintetvā pukkusapaṇḍitena saddhiṃ sallapanto tatiyaṃ gāthamāha

byākāsi āyuro pañhaṃ atthaṃ dhammassa kovido

pukkusaṃ dāni pucchāmi kiṃ dukkarataraṃ tato

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ทสรรณกชาดก”