yo ca datvā avākayirā taṃ dukkarataraṃ tato

sabbaññaṃ sukaraṃ ṭhānaṃ evaṃ jānāhi māgadhāti.

Tattha datvāti asukaṃ nāma demīti paṭiññaṃ datvā. Avākayirāti Taṃ paṭiññātamatthaṃ dadanto tasmiṃ lobhaṃ avakareyya chindeyya tañca bhaṇḍaṃ dadeyyāti vuttaṃ hoti. Tatoti tato asigilanato asukannāma te demīti vacanato ca tadeva dukkarataraṃ.

Raññopi taṃ vacanaṃ sutvā ahaṃ purohitaputtassa deviṃ demīti paṭhamaṃ vatvā vācāya anucchavikaṃ katvā taṃ adāsiṃ dukkaraṃ vata me katanti parivitakkentassa soko tanukataro jāto. Athassa etadahosi senakapaṇḍitato añño paṇḍitataro nāma natthi imaṃ pañhaṃ etaṃ pucchissāmīti tato taṃ pucchanto pañcamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ทสรรณกชาดก”