tante purāṇaṃ vatasīlavattaṃ

suttappabuddhova anussarāmīti.

Tattha apāyesīti pāyesi. Ghammani sappareteti ghammena nisapparete ativiya phuṭṭhena ghammena kilamante. Suttappabuddhovāti paccūsakāle supanto supinaṃ passitvā taṃ supinaṃ viya anussarāmi.

So kira bakabrahmā ekasmiṃ kappe tāpaso hutvā marukantāre vasanto bahūnaṃ kantāraṃ paṭipannānaṃ pānīyaṃ āharitvā adāsi. Athekadivasaṃ eko satthavāho pañcahi sakaṭasatehi marukantāraṃ paṭipajji. Manussā disā vavaṭṭhapetuṃ asakkontā satta divasāni āhiṇḍitvā khīṇadārudakā nirāhārā taṇhābhibhūtā idāni no jīvitaṃ natthīti sakaṭaparivaṭṭaṃ katvā goṇe mocetvā heṭṭhāsakaṭesu nipajjiṃsu. Tadā tāpaso āvajjento te disvā mā mayi passente nassiṃsūti cintetvā attano iddhānubhāvena gaṅgāsotaṃ ubbattetvā sattha- vāhābhimukhaṃ akāsi. Avidūre cekaṃ vanasaṇḍaṃ māpesi. Manussā pānīyaṃ pivitvā nahātvā goṇe santappetvā vanasaṇḍato tiṇaṃ lāyitvā dārūni gahetvā disaṃ sallakkhetvā arogā kantāraṃ atikkamiṃsu taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”