Tattha kathaṃ jāgarataṃ suttoti kathaṃ tvaṃ jāgarataṃ sattānaṃ antare sutto nāma hosi. Esa nayo sabbattha. Ye dhammanti ye sattā navavidhaṃ lokuttaradhammaṃ na jānanti. Saññamoti damoti cāti ayaṃ saññamo ayaṃ damoti evañca yena maggena āgataṃ sīlañceva indriyasaṃvarañca na jānanti. Indriyasaṃvaro hi manacchaṭṭhānaṃ indriyānaṃ damanato damoti vuccati. Tesu suttappamādesūti tesu kilesesu niddāya vasena suttesu ahaṃ appamādavasena jaggāmi. Yesaṃ rāgo cāti gāthāya yesaṃ mahākhīṇāsavānaṃ padasatena Niddiṭṭhadiyaḍḍhasahassalobhasaṅkhāto rāgo ca navāghātavatthusamuṭṭhāno doso ca dukkhādīsu aṭṭhasu vatthūsu añāṇabhūtā avijjā cāti ime kilesā virājitā pahīnā tesu ariyesu sabbākārena jāgaramānesu te upādāya ahaṃ sutto nāma devateti attho. Evaṃ jāgaratanti evaṃ devate ahaṃ iminā kāraṇena jāgarataṃ sutto nāmāti. Esa nayo sabbattha padesu.

Evaṃ mahāsattena pañhe kathite tuṭṭhā devatā tassa thutiṃ karontī osānagāthamāha

sādhu jāgarataṃ sutto sādhu suttesu jāgaro

sādhu metaṃ vijānāsi sādhu paṭibhaṇāsi meti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ชาครชาดก”