bhīruyā nūna me kāmo avidūre vasantiyā

karissati kisaṃ paṇḍuṃ sāva sākhā parantapanti.

Tattha bhīruyāti itthī nāma appamattakenapi bhāyanti tasmā bhīrūti vuccati. Avidūreti nātidūre ito katipayayojanamatthake vasantiyā bhīruyā mayhaṃ brāhmaṇiyā mama kāmo uppanno. Sā nūna maṃ kisañca paṇḍuñca karissatīti dasseti. Sāva sākhāti iminā pana upamaṃ dassento yathā sākhā parantapaṃ kisaṃ paṇḍuṃ karoti evanti attho. Iti brāhmaṇo gāthameva vadati. Atthaṃ pana na kathesi. Tasmā imāya gāthāya kiccaṃ deviyā apākaṭaṃ.

Atha naṃ kiṃ kathesi brāhmaṇāti āha. Sopi sallakkhita- mevāti vatvā punekadivasaṃ tatiyaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ปรันตปชาดก”