khīṇabhakkho mahārāja sāre na ramatī ghuṇoti.

Tattha yāva tassā gatī ahūti yāvatā tassā phegguyā nipphatti ahu ahosi sā sabbā khāditā. Na ramatīti mahārāja so pāṇako tato nikkhamitvā gamanaṭṭhānampi apassanto paridevati nīharāpehi nanti āha.

Rājā ekaṃ purisaṃ āṇāpetvā upāyena nīharāpesi. Nivesane pana te mahārāja ekā posāvaniyakā kokilā atthīti. Atthi bhanteti. Mahārāja sā attanā nivutthapubbaṃ vanasaṇḍaṃ saritvā ukkaṇṭhitvā kadā nu kho imamhā pañjarā muñcitvā ramaṇīyaṃ vanasaṇḍaṃ gacchissāmīti catutthaṃ saddamakāsi tatopi te bhayaṃ natthīti vatvā catutthaṃ gāthamāha

sā nūnāhaṃ ito gantvā rañño muttā nivesanā

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัฏฐสัททชาดก”