ānayi bharato luddho bāhiko bhaddamatthu teti.

Tattha bāhikoti bāhikaraṭṭhavāsī. Bhaddamatthu teti imamatthaṃ so bānaro āha tuyhaṃ pana bhaddamatthu vissajjehi manti.

Mahāsatto taṃ bānaraṃ vissajjāpetvā nivesane pana te mahārāja posāvanikakinnaro atthīti pucchitvā atthīti vutte so mahārāja attano kinnariyā kataguṇaṃ anussaritvā kilesāturo sattamaṃ saddamakāsi so hi tāya saddhiṃ ekadivasaṃ tuṅgapabbatasikharaṃ āruhi te tattha vaṇṇagandharasasampannāni nānāpupphāni ocinantā pilandhantā suriyaṃ atthaṅgamentaṃ na sallakkhesuṃ atthaṅgate suriye otarantānaṃ andhakāro ahosi tattha naṃ kinnarī sāmi andhakāro vattati apakkhalanto appamādena otarāhīti vatvā hatthe gahetvā otāresi so tāya taṃ vacanaṃ anussaritvā saddamakāsi tatopi te natthi bhayanti taṃ kāraṇaṃ attano ñāṇena paricchinditvā pākaṭaṃ karonto sattamaṃ gāthamāha

andhakāratimissāya tuṅge upari pabbate

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัฏฐสัททชาดก”