Ehi taṃ upaguyhissaṃ karissaṃ taṃ padakkhiṇaṃ

na hi dāni puna atthi mama tuytañca saṅgamoti.

Sattuko tassā adhippāyaṃ ajānanto sādhu bhadde ehi upaguyhassu manti āha. Sulasā taṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā upaguyhitvā idāni taṃ sāmi catūsu passesu vandissāmīti vatvā pādapiṭṭhiyaṃ sīsaṃ ṭhapetvā vāmapasse vanditvā dakkhiṇapassepi pacchimapassaṃ gantvā vandamānā viya hutvā nāgabalā gaṇikā coraṃ Dvīsu pacchābāhāsu gahetvā heṭṭhāsīsaṃ katvā sataporise narake pakkhipi. So tattheva cuṇṇavicuṇṇaṃ hutvā mari. Taṃ kiriyaṃ disvā pabbatamatthake nibbattadevatā imā gāthā abhāsi

na hi sabbesu ṭhānesu puriso hoti paṇḍito

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สุลสาชาดก”