Nāmaṃ. So cetiyaraṭṭhe sotthiyanagare rajjaṃ kāresi catūhi iddhīhi samannāgato ahosi uparicaro hoti ākāsagāmī cattāro devaputtā catūsupi disāsu khaggahatthā rakkhanti kāyato candanagandho vāyati mukhato uppalagandho. Tassa kapilo nāma brāhmaṇo purohito ahosi. Kapilabrāhmaṇassa pana kaniṭṭho korakalambako nāma raññā saddhiṃ ekācariyakule uggahitasippo bālasahāyo. Tassa kumārakāleyeva ahaṃ rajjaṃ patvā tuyhaṃ purohitaṭṭhānaṃ dassāmīti paṭijāni. So rajjaṃ patvā pitu purohitaṃ kapilabrāhmaṇaṃ purohitaṭṭhānato cāvetuṃ nāsakkhi. Purohite pana attano upaṭṭhānaṃ āgacchante tasmiṃ gāravena apacitākāraṃ dasseti. Brāhmaṇo taṃ sallakkhetvā rajjaṃ nāma samavayehi saddhiṃ suparihāraṃ hoti ahaṃ rājānaṃ āpucchitvā pabbajissāmīti cintetvā deva ahaṃ mahallako gehe kumāro atthi taṃ purohitaṃ karohi ahaṃ pabbajissāmīti rājānaṃ anujānāpetvā puttaṃ purohitaṭṭhāne ṭhapetvā rājuyyānaṃ pavisitvā isipabbajjaṃ pabbajitvā jhānābhiññā nibbattetvā puttaṃ upanissāya tattheva vāsaṃ kappesi. Korakalambako ayaṃ pabbajantopi mayhaṃ ṭhānantaraṃ na dāpesīti bhātari āghātaṃ bandhitvā ekadivasaṃ sukhakathāya samaye raññā korakalambaka tvaṃ purohitaṭṭhānaṃ na karosīti vutte āma deva na karomi bhātā me karotīti āha. Nanu te bhātā pabbajitoti. Āma pabbajito ṭhānantaraṃ pana puttassa dāpesīti. Tenahi tvaṃ kārehi. Deva paveṇiyā āgataṭhānantarā bhātaraṃ Apanetvā na sakkā mayā kāretunti. Evaṃ sante ahaṃ taṃ mahallakaṃ katvā bhātarante kaniṭṭhaṃ karissāmīti. Kathaṃ devāti. Musāvādaṃ katvāti. Kiṃ deva na jānātha yadā mama bhātā mahantena abbhūtadhammena samannāgato vijjādharo so abhūtena tumhe vañcessati cattāro devaputte antarahite viya karissati kāyato ca mukhato ca sugandhaṃ duggandhaṃ viya karissati tumhe ākāsā otāretvā bhūmiyaṃ ṭhite viya karissati tumhe paṭhaviyaṃ pavisantā viya bhavissatha tadā tumhe kathāya patiṭṭhātuṃ nāsakkhissathāti. Tvaṃ evaṃ saññaṃ mā kari ahaṃ kātuṃ sakkhissāmīti. Kadā karissatha devāti. Ito sattame divaseti. Sā kathā sakalanagare pākaṭā ahosi. Rājā kira musāvādaṃ katvā khuddakaṃ mahallakaṃ karissati ṭhānantaraṃ khuddakassa dāpessati kīdiso nu kho musāvādo nāma kiṃ nīlako udāhu pītakādīsu aññataravaṇṇoti evaṃ mahājanassa parivitakko udapādi. Tadā kira lokassa saccavādikāle musāvādo nāma evarūpoti na jānanti. Purohitaputtopi taṃ kathaṃ sutvā gantvā pitu kathesi tāta rājā kira musāvādaṃ katvā tumhe khuddake katvā amhākaṃ ṭhānantaraṃ mama cullapitussa dassatīti. Tāta rājā musāvādaṃ katvāpi amhākaṃ ṭhānantaraṃ tassa dātuṃ na sakkhissati kataradivase pana karissatīti. Ito kira sattame divaseti. Tenahi tadā mayhaṃ āroceyyāsīti. Sattame divase mahājanā musāvādaṃ passissāmāti rājaṅgaṇe sannipatitvā mañcātimañce bandhitvā Aṭṭhaṃsu. Kumāro gantvā pitu ārocesi. Rājā alaṅkatapaṭiyatto nikkhamitvā mahājanassa majjhe rājaṅgaṇe ākāse aṭṭhāsi. Tāpaso ākāsenāgantvā rañño purato nisīdanacammaṃ attharitvā ākāse pallaṅkena nisīditvā saccaṃ kira tvaṃ mahārāja musāvādaṃ katvā khuddakaṃ mahallakaṃ katvā tassa ṭhānantaraṃ dātukāmosīti. Āma ācariya evaṃ me kathitanti. Atha naṃ so ovadanto mahārāja musāvādo nāma bhāriyo guṇaparidhaṃsako catūsu apāyesu nibbattāpeti rājā nāma musāvādaṃ karonto dhammaṃ hanati so dhammaṃ hanitvā sayameva haññatīti vatvā paṭhamaṃ gāthamāha