So passa mahārāja paṭhamaṃ musāvādeneva te catasso iddhiyo antarahitā sallakkhehi idānipi sakkā paṭipākatikaṃ kātunti vuttepi evaṃ vatvā tumhe vañcetukāmoti dutiyampi musāvādaṃ bhaṇitvā yāva gopphakā paṭhaviṃ pāvisi. Atha naṃ punapi brāhmaṇo Sallakkhehi idānipi sakkā pākatikaṃ kātuṃ mahārājāti vatvā catutthaṃ gāthamāha

akāle vassatī tassa kāle tassa na vassati

yo jānaṃ pucchito pañhaṃ aññathā naṃ viyākareti.

Tattha tassāti yo jānanto pucchitaṃ pañhaṃ musāvādaṃ katvā aññathā byākaroti tassa rañño vijite devo yuttakāle avassitvā akāle vassatīti attho.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. เจติยราชชาดก”