Tattha ye ve sakhīnaṃ sakhāro bhavantīti ye ca sahāyānaṃ sahāyā honti. Khīṇaṃ akhīṇanti paṇḍitā nāma attano sahāyabhogaparikkhayena khīṇampi na jahanti. Sataṃ dhammamanussarantoti paṇḍitānaṃ paveṇiṃ anussaramāno. Ñātī ca meti haṃsarāja ayaṃ rukkho sampiyāyanaṭṭhena mayhaṃ ñāti ca sahavaṇṇacaraṇatāya sakhā ca. Jīvikatthoti tamahaṃ jīvikāya atthiko hutvā pahātuṃ na sakkomi.

Sakko tassa kathaṃ sutvā tuṭṭho pasaṃsitvā varaṃ dātukāmo dve gāthā abhāsi

sādhu sakkhi kataṃ hoti metti saṃsati santhavo

sacetaṃ dhammaṃ rocesi pāsaṃsosi vijānataṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาสุวราชชาดก”