ehi putta nivattassu mā anāthaṃ karohi me

ajja puttaṃ apassantī yakkhinī maraṇaṃ gatāti. Yakkhinīpi uraṃ pahari. Tāvadevassā puttasokena hadayaṃ phali. Sā maritvā tattheva patitā. Tadā bodhisatto tassā matabhāvaṃ Ñatvā pitaraṃ pakkositvā mātu santikaṃ gantvā cittakaṃ katvā jhāpetvā āhaḷanaṃ nibbāpetvā nānāvaṇṇehi pupphehi pūjetvā roditvā paridevitvā pitaraṃ ādāya bārāṇasiyaṃ gantvā rājadvāre ṭhatvā padakusalo māṇavo dvāre ṭhitoti rañño paṭivedetvā tenahi āgacchatūti vutte pavisitvā rājānaṃ vanditvā tāta tvaṃ kiṃ sippaṃ jānāsīti vutte deva dvādasasaṃvaccharamatthake hatabhaṇḍaṃ padānupadaṃ gantvā gaṇhituṃ jānāmīti āha. Tenahi maṃ upaṭṭhāhīti. Devasikaṃ sahassaṃ labhanto upaṭṭhahissāmīti. Sādhu tāta upaṭṭhahīti. Rājā devasikaṃ sahassaṃ dāpesi. Athekadivasaṃ purohito rājānaṃ āha mahārāja mayaṃ tassa māṇavassa sippānubhāvena kassaci kammassa akatattā taṃ sippaṃ atthi vā natthi vāti na jānāma vīmaṃsissāma tāva nanti. Rājā sādhūti sampaṭicchitvā ubhopi janā ratanagopakānaṃ saññaṃ datvā ratanasāraṃ gahetvā pāsādā oruyha rājanivesanantare tikkhattuṃ āvijjhitvā nisseṇiṃ attharitvā pākāramatthakena bahi otaritvā vinicchayasālaṃ pavisitvā tattha nisīditvā punāgantvā nisseṇiṃ attharitvā pākāramatthakena otaritvā antepure pokkharaṇiyā tīraṃ gantvā pokkharaṇiṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā otaritvā antopokkharaṇiyaṃ bhaṇḍaṃ ṭhapetvā gantvā pāsādaṃ abhirūhiṃsu. Punadivase rājanivesanato corā kira ratanaṃ hariṃsūti ekakolāhalaṃ ahosi. Rājā ajānanto viya hutvā Bodhisattaṃ pakkosāpetvā tāta rājanivesanato bahuratanabhaṇḍaṃ hataṃ handa naṃ anuvijjhituṃ vaṭṭatīti āha. Mahārāja dvādasasaṃvacchara- matthake hatabhaṇḍaṃ corānaṃ padānupadaṃ gantvā āharaṇasamatthassa mama anacchariyaṃ ajja rattiṃ hataṃ bhaṇḍaṃ āharituṃ sakkhissāmi taṃ mā cintayitthāti. Tenahi tāta āharāti. So sādhu devāti vatvā mātaraṃ vanditvā mantaṃ parivattetvā mahātale ṭhitova mahārāja dvinnaṃ corānaṃ padaṃ paññāyatīti vatvā rañño ca purohitassa ca padānusārena sirigabbhaṃ pavisitvā tato nikkhamitvā pāsādā oruyha rājanivesanantare tikkhattuṃ parigantvā pāsādānusāreneva pākārasamīpaṃ gantvā pākāre ṭhatvā mahārāja imasmiṃ ṭhāne pākārato muñcitvā ākāse padaṃ paññāyati nisseṇiṃ dethāti nisseṇiṃ attharāpetvā pākāramatthakena otaritvā padānusāreneva vinicchayasālaṃ gantvā puna rājanivesanaṃ āgantvā nisseṇiṃ attharāpetvā pākāramatthakena oruyha pokkharaṇiṃ gantvā tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā mahārāja corā imaṃ pokkharaṇiṃ otiṇṇāti vatvā attanā ṭhapitaṃ viya bhaṇḍakaṃ nīharitvā rañño datvā mahārāja ime dve corā abhiññātamahācorā iminā maggena rājanivesanaṃ abhirūhiṃsūti āha. Mahājano tuṭṭhapahaṭṭho aṅguliyo papphoṭesi. Celukkhepā pavattiṃsu. Rājā cintesi ayaṃ māṇavo padānusārena gantvā corehi ṭhapitabhaṇḍaṭhānameva maññe jānāti core pana gahetuṃ na sakkotīti. Atha naṃ āha corehi hatabhaṇḍaṃ Tāva no tayā āhataṃ core pana no gahetvā dātuṃ sakkhissasīti. Mahārāja idheva corā na dūreti. Ko ca coro ko ca coroti. Mahārāja yo icchati sova coro hoti tumhākaṃ bhaṇḍakassa laddhakālato paṭṭhāya corehi ko attho mā pucchathāti. Tāta ahaṃ tuyhaṃ devasikaṃ sahassaṃ dammi core me gahetvā dehīti. Mahārāja dhane laddhe kiṃ corehīti. Dhanatopi no tāta core laddhuṃ vaṭṭatīti. Tenahi mahārāja ime nāma corāti tumhākaṃ na kathessāmi atīte pavattitakāraṇaṃ pana vo āharissāmi sace tumhe paññavanto taṃ kāraṇaṃ jānathāti so evaṃ vatvā atītaṃ āhari

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปทกุศลมาณวชาดก”