mahārāja atīte bārāṇasito avidūre nadītīragāmake pāṭalī nāma eko naṭamāṇavo vasati. So ekasmiṃ ussavadivase bhariyaṃ ādāya bārāṇasiṃ pavisitvā naccitvā gāyitvā dhanaṃ labhitvā ussavapariyosāne bahuṃ surābhattaṃ gāhāpetvā attano gāmaṃ gacchanto nadītīraṃ patvā navodakaṃ āgacchantaṃ disvā bhattaṃ bhuñjitvā suraṃ pivanto nisīditvā matto attano balaṃ ajānanto mahāvīṇaṃ gīvāya bandhitvā nadiṃ otaritvā gamissāmīti bhariyaṃ hatthe gahetvā nadiṃ otari. Vīṇāchiddehi udakaṃ pāvisi. Atha naṃ sā vīṇā udake osīdāpesi. Bhariyā panassa osīdanabhāvaṃ ñatvā taṃ vissajjetvā uttaritvā tīre aṭṭhāsi. Naṭapāṭalī sakiṃ ummujjati sakiṃ nimmujjati udakaṃ pivitvā uddhumātodaro ahosi. Athassa bhariyā cintesi mayhaṃ Sāmiko idāni marissati ekaṃ gītakaṃ yācitvā parisamajjhe taṃ gāyantī jīvitaṃ kappessāmīti cintetvā sāmi tvaṃ udake nimmujjasi ekaṃ me gītakaṃ dehi tena jīvitaṃ kappessāmīti vatvā gāthamāha

bahussutaṃ cittakathaṃ gaṅgā vahati pāṭaliṃ

vuyhamānaka bhaddante ekaṃ me dehi gāthakanti.

Tattha gāthakanti khuddakagāthaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปทกุศลมาณวชาดก”