Mahārāja yathā pitā nāma mahallako paṭibalena puttena rakkhitabbo evaṃ sabbopi janapado raññā rakkhitabbo idañca bhayaṃ uppajjamānaṃ sabbasatte rakkhantassa rañño santikā uppannaṃ iminā kāraṇena asuko nāma coroti jāna devāti. Taṃ sutvā rājā tāta nāhaṃ kāraṇaṃ vā akāraṇaṃ vā jānāmi corameva dehi tvaññeva vā coro hohīti evaṃ rājā punappunaṃ māṇavaṃ anuyuñji. Atha naṃ so evamāha kiṃ pana mahārāja Ekaṃseneva coraggahaṇaṃ ārocethāti. Āma tātāti. Tenahi asuko ca asuko ca coroti parisamajjhe pakāsessāmīti. Evaṃ karohi tātāti. So tassa vacanaṃ sutvā ayaṃ rājā attānaṃ rakkhituṃ na detīti gaṇhissāmi idāni coranti sannipatite jānapade āmantetvā imā dve gāthā āha

suṇantu me jānapadā negamā ca samāgatā

yatodakaṃ tadādittaṃ yato khemaṃ tato bhayaṃ

rājā vilumpate raṭṭhaṃ brāhmaṇo ca purohito

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปทกุศลมาณวชาดก”