assa indasamo rājā accantaṃ ajarāmaro

sace tvaṃ yaññaṃ yajeyya isiṃ lomasakassapanti.

Tattha assāti bhavissasi. Yajeyyāti sace tvaṃ araññāyatanato isiṃ lomasakassapaṃ ānetvā yaññaṃ yajeyyāsi. Atha sakkassa vacanaṃ sutvā rājā sādhūti sampaṭicchi. Atha sakko tenahi mā papañcaṃ karīti vatvā pakkāmi. Rājā punadivase seyhaṃ nāma amaccaṃ pakkosāpetvā samma mayhaṃ piyasahāyassa lomasakassapassa santikaṃ gantvā mama vacanena evaṃ vadehi rājā kira tumhehi pasughātayaññaṃ yajāpetvā sakalajambudīpe ekarājā bhavissati tumhākaṃpi yattakaṃ padesaṃ icchatha tattakaṃ dassati mayā saddhiṃ yaññaṃ yajituṃ āgacchathāti. Taṃ sutvā so sādhu devāti tāpasassa vasanokāsaṃ jānanatthaṃ nagare bheriñcārāpetvā ekena vanacarakena ahaṃ jānāmīti vutte taṃ purato katvā mahantena parivārena tattha gantvā isiṃ vanditvā ekamantaṃ nisinno taṃ sāsanaṃ ārocesi. Athassa vacanaṃ sutvā tāpaso seyha kimetaṃ kathesīti vatvā taṃ paṭikkhipanto catasso gāthā abhāsi

sasamuddapariyāyaṃ mahiṃ sāgarakuṇḍalaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. โลมสกัสสปชาดก”