Tattha ākiṇṇaluddhoti gāḷhaluddho. Vivaradassinoti chiddaṃ otāraṃ pariyesantassa. Neva naṃ abhirādhayeti evarūpaṃ puggalaṃ sakalapaṭhaviṃ dadantoti tosetuṃ na sakkuṇeyya kimaṅga panāhaṃ bhatta- mattadāyikāti dasseti.

Godhā evaṃ vatvā ayaṃ pabujjhitvā mampi khādeyyāti attano jīvitaṃ rakkhamānā palāyi. Tepi pana sīhabyagghā tittirassa sahāyakāva. Kadāci te āgantvā tittiraṃ passanti. Kadāci so gantvā tesaṃ dhammaṃ desetvā āgacchati. Tasmiṃ pana divase sīho byagghaṃ āha samma ciraṃ na diṭṭho no tittiro ajja sattaṭṭhadivasā honti gaccha tāvassa pavattiṃ ñatvā ehīti. Byaggho sādhūti sampaṭicchitvā godhāya palāyitakāle taṃ ṭhānaṃ patvā taṃ pāpapurisaṃ niddāyantaṃ passi. Tassa jaṭantare tittirapaṇḍitassa lomāni paññāyanti. Dhenuyā ca vacchakassa ca aṭṭhīni paññāyanti. Byaggharājā taṃ sabbaṃ disvā suvaṇṇapañjare tittirapaṇḍitaṃ adisvā Iminā pāpapurisene te māritā bhavissantīti taṃ pādena paharitvā uṭṭhāpesi. So taṃ disvāva bhītatasitova ahosi. Atha naṃ byaggho tvaṃ ete māretvā khādīti pucchitvā neva māremi na khādāmīti pāpadhamma tayi amārente añño ko māressati kathehi akathentassa te jīvitaṃ natthīti. So maraṇabhayabhīto āma sāmi godhapotake ca vacchakañca dhenuñca māretvā khādiṃ tittiraṃ pana na māremīti. So tassa bahuṃ kathentassāpi asaddahitvā tvaṃ kuto āgatosīti pucchitvā sāmi kaliṅgaraṭṭhavāsikānaṃ vāṇijakānaṃ bhaṇḍaṃ vahanto jīvitahetu idañcidañca kammaṃ katvā idānamhi idhāgatoti tena sabbasmiṃ attanā katakamme kathite pāpadhamma tayi tittiraṃ amārente añño ko māressati ehi sīhassa migarañño santikaṃ taṃ nessāmīti taṃ purato katvā tāsento agamāsi. Sīho byaggharājānaṃ taṃ ānentaṃ disvā byagghaṃ pucchanto catutthaṃ gāthamāha

kinnu subāhu taramānarūpo

pacchāgatosi saha māṇavena

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ทัททรชาดก”