aññassa yānassa na hettha bhūmi

ajjeva maṃ moliniṃ pāpayassūti.

Tassattho devate evaṃ sante mayhaṃ ekaṃ nāvaṃ māpehi khuddakaṃ pana ekaṃ doṇippamāṇaṃ nāvaṃ māpehi yaṃ pana māpessasi sā hotu nāvā bahūhi susibbitehi phalakehi upapannā udakappavesanā- bhāvena anavassutā erakena sammā gahetvā gacchantena vātena payuttā ṭhapetvā dibbanāvaṃ aññassa yānassa ettha bhūmi natthi tāya pana nāvāya ajjeva maṃ molinīnagaraṃ pāhesīti.

Devatā tassa vacanaṃ sutvā tuṭṭhacittā sattaratanamayaṃ nāvaṃ māpesi. Sā dīghato aṭṭhausabhā ahosi vitthārato catuusabhā gambhīrato vīsatiyaṭṭhikā tassā indanīlamaṇimayā tayo kūpakā. Sovaṇṇamayāni yottāni rajatamayāni sittatāni sovaṇṇamayāneva phiyārittāni ahesuṃ. Devatā taṃ nāvaṃ sattannaṃ ratanānaṃ pūretvā brāhmaṇaṃ āliṅgitvā alaṅkatanāvāya āropesi. Upaṭṭhākaṃ panassa na olokesi. Brāhmaṇo attanā katakalyāṇato tassa pattiṃ Adāsi. So anumodi. Tadā devatā tampi āliṅgitvā nāvāya patiṭṭhapesi. Atha naṃ nāvaṃ molinīnagaraṃ netvā brāhmaṇassa ghare dhanaṃ patiṭṭhāpetvā attano vasanaṭṭhānameva agamāsi.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สังขชาดก”