Tattha vāsakāleti vasanatthāya gehaṃ āgatakāle. Na cāpi me appiyataṃ avedunti bahussutāpi pana samaṇabrāhmaṇā ca ayaṃ neva dānaṃ abhinandati na amheti imaṃ mama appiyabhāvaṃ neva jāniṃsu. Ahañhi piyacakkhūhiyeva olokemīti dīpeti. Etena saccenāti sace ahaṃ dānaṃ dadamānopi vipākaṃ asaddahitvā attano anicchāya dammi anicchanabhāvañca mama pare na jānanti etena saccena suvatthi hotūti attho.

Evaṃ tena saccakiriyāya katāya kaṭito uddhaṃ visaṃ bhassitvā paṭhaviṃ pāvisi. Kumāro uṭṭhāya nisīdi ṭhātuṃ pana na sakkoti. Athassa pitā mātaraṃ āha bhadde mayā attano balaṃ kataṃ tvaṃ idāni saccakiriyaṃ katvā puttassa uṭṭhāya gamanabhāvaṃ karohīti. Sāmi atthi mayhaṃ ekaṃ saccaṃ tava pana santike kathetuṃ na sakkāti. Bhadde yathātathā me puttaṃ arogaṃ karohīti. Sā sādhūti sampaṭicchitvā saccaṃ karontī tatiyaṃ gāthamāha

āsīviso tāta pahūtatejo

yo taṃ aḍaṃsī biḷārā uddhacca

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มัณฑัพยชาดก”