uttamaṅgaruhā mayhaṃ ime jātā vayoharā

pātubhūtā devadūtā pabbajjāsamayo mamanti.

Tattha uttamaṅgaruhāti kesā. Kesā hi sabbesaṃ hatthapādādīnaṃ aṅgānaṃ uttame sirasmiṃ ruḷhattā uttamaṅgaruhāti vuccanti. Ime jātā vayoharāti passatha tātā palitapātubhāvena tiṇṇaṃ vayānaṃ haraṇato ime jātā vayoharā. Pātubhūtāti nibbattā.

Devoti maccu tassa dūtāti devadūtā. Sirasmiṃ hi palitesu pātubhūtesu maccurājassa santike ṭhito viya hoti tasmā palitāti maccudevassa dūtāti vuccanti. Devā viya dūtātipi devadūtā. Yathā hi alaṅkatapaṭiyattāya devatāya ākāse ṭhatvā asukadivase tvaṃ marissasīti vutto viya tatheva hoti. Evaṃ sirasmiṃ palitesu pātubhūtesu devatāya byākaraṇasadisameva hoti tasmā palitāni devasadisā dūtāti vuccanti. Visuddhidevānaṃ dūtātipi devadūtā. Sabbabodhisattā hi jiṇṇabyādhimatapabbajite disvāva saṃvegamāpajjitvā nikkhamma pabbajanti. Yathāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. มฆเทวชาดก”