mettāya niccaṃ apacitāni honti

bhūtesu ve sotthānaṃ tadāhūti.

Tattha yassāti yassa puggalassa. Devāti bhummadeve ādiṃ katvā sabbepi kāmāvacaradevā. Pitaro cāti taduttarirūpāvacara- brahmāno. Siriṃsapāti dīghajātikā. Sabbabhūtāni cāpīti vuttāvasesāni ca sabbānipi bhūtāni. Mettāya niccaṃ apacitāni hontīti ete sabbe sattā dasadisāpharaṇavasena pavattāya appanāppattāya mettā- bhāvanāya apacitāni honti mānitāni. Bhūtesu veti taṃ tassa puggalassa sabbasattesu sotthānaṃ nirantaraṃ pavattaṃ niraparādhamaṅgalaṃ āhu. Mettāvihārī hi puggalo sabbesaṃ piyo hoti parakkamena avikopiyo. Iti so iminā maṅgalena rakkhito gopiyo hotīti. Iti mahāsatto paṭhamaṃ maṅgalaṃ kathetvā dutiyādīni kathento

yo sabbalokassa nivātavutti

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. มหามังคลชาดก”