na hi maṅgale kiñci namatthi saccanti.

Tattha na hi maṅgaleti tasmiṃ pana diṭṭhasutamutappabhede maṅgale kañci etaṃ maṅgalaṃpi saccaṃ nāma natthi nibbānameva panekaṃ paramatthasaccanti.

Isayo tāni maṅagalāni sutvā sattaṭṭhadivasaccayena ācariyaṃ Āpucchitvā tattheva agamaṃsu. Rājā tesaṃ santikaṃ gantvā pucchi. Te tassa ācariyena kathitaniyāmeneva maṅgalapañhaṃ kathetvā himavantameva āgamiṃsu. Tato paṭṭhāya loke maṅgalaṃ pākaṭaṃ ahosi. Maṅgalesu vattitvā matā saggapuraṃ pūresuṃ. Bodhisatto cattāro brahmavihāre bhāvetvā isigaṇaṃ ādāya brahmaloke nibbatti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā na bhikkhave idāneva pubbepāhaṃ maṅgalapañhaṃ kathesinti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā isigaṇā buddhaparisā ahesuṃ maṅgalapañhaṃ pucchanto jeṭṭhantevāsiko sārīputto ācariyo pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. มหามังคลชาดก”