sāhaṃ ekā pabbajissāmi hitvā kāsaṃ surundhananti.

Tattha sādhūti sundaraṃ. Appaṃ maccānajīvitanti bhāsamāno ayaṃ devarājā sādhu bhāsati kiṃkāraṇā idañca kasirañca dukkhaṃ assādarahitaṃ parittañca na bahukaṃ ittarakālaṃ sace hi kasirampi samānaṃ dīghakālaṃ pavatteyya parittakampi ca samānaṃ sukhaṃ bhaveyya idaṃ pana kasirañceva parittañca sakalena vaṭṭadukkhena saṃyuttaṃ sannihitaṃ. Sāhanti sā ahaṃ. Surundhananti surundhananagarañca kāsikaraṭṭhañca chaḍḍetvā ekikā pabbajissāmīti āha.

Bodhisatto tassā ovādaṃ datvā sakaṭṭhānameva gato. Sāpi punadivase amacce rajjaṃ paṭicchāpetvā antonagareyeva rammaṇīye uyyāne isipabbajjaṃ pabbajitvā dhammaṃ caritvā āyupariyosāne tāvatiṃsabhavane bodhisattassa pādaparicārikā hutvā nibbatti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi (saccapariyosāne ukkaṇṭhitabhikkhu sotāpattiphale patiṭṭhahi) tadā rājadhītā rāhulamātā ahosi. Sakko pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุทยชาดก”