Tattha abhidhāvathāti parivāretvā ṭhitā nāriyo sabbāva bho dhāvathāti āṇāpeti. Bhaddanteti evaṃ gantvā bhaddaṃ tava hotūti vadati. Rammakanti rammanagaraṃ sandhāyāha. Yohu seṭṭhoti yo rañño putto sahassassa seṭṭho ahosi so pabbajitoti Pabbajjāya gacchantaṃ sandhāyevamāha.

Bodhisatto pana na tāva pabbajati. So hi mātāpitaro vanditvā kaniṭṭhaṃ yudhiṭṭhilakumāraṃ gahetvā nagarā nikkhamitvā mahājanaṃ nivattetvā ubhopi bhātaro himavantaṃ pavisitvā manoramme ṭhāne assamapadaṃ katvā isipabbajjaṃ pabbajitvā jhānābhiññā nibbattetvā vanamūlaphalādīhi yāvajīvaṃ yāpetvā brahmalokaparāyanā ahesuṃ. Tamatthaṃ pakāsento osānagāthamāha

ubho kumārā pabbajitā yudhañjayo yudhiṭṭhilo

pahāya mātāpitaro saṅgaṃ chetvāna maccunoti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ยุธัญชยชาดก”