nāvāya vippanaṭṭhāya khuramālīti vuccatīti.

Tattha payātānanti bharukacchapaṭṭanā nikkhamitvā gacchantānaṃ. Dhanesinanti tumhākaṃ bāṇijānaṃ dhanaṃ pariyesantānaṃ. Nāvāya vippanaṭṭhāyāti tātā tumhākaṃ imāya videsaṃ pakkhantāya nāvāya kammakāraṇāya pakatisamuddaṃ atikkamitvā sampatto ayaṃ samuddo khuramālīti vuccatīti evametaṃ paṇḍitā kathentīti.

Tasmiṃ pana samudde vajiraṃ ussannaṃ hoti. So mahāsatto sacāhaṃ ayaṃ vajirasamuddoti evaṃ etesaṃ kathessāmi lobhena bahuṃ vajiraṃ gahetvā nāvaṃ osīdāpessantīti tesaṃ anācikkhitvāva nāvaṃ olambāpetvā upāyeneva yottaṃ gahetvā macchagahaṇaniyāmena jālaṃ khipāpetvā vajirasāraṃ uddharitvā nāvāya pakkhipitvā aññaṃ Appagghaṃ bhaṇḍaṃ chaḍḍāpesi. Nāvā taṃ samuddaṃ atikkamitvā purato aggimāliṃnāma gatā. So pajjalitaaggikkhandho viya majjhantikasuriyo viya ca obhāsaṃ muñcanto aṭṭhāsi. Bāṇijā

yathā aggi suriyo ca samuddo paṭidissati

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุปปารกชาดก”