bharukacchā payātānaṃ bāṇijānaṃ dhanesinaṃ

nāvāya vippanaṭṭhāya balavāmukhīti vuccatīti.

Bodhisatto anantaragāthāya tassa nāmaṃ ācikkhitvā tātā imaṃ balavāmukhaṃ samuddaṃ pattā nivattetuṃ samatthānāma nāvā natthi ayaṃ sampattanāvaṃ nimmujjāpetvā vināsaṃ pāpetīti āha. Tañca Nāvaṃ satta manussasatāni abhirūhiṃsu. Te sabbe maraṇabhayabhītā ekappahāreneva avicimhi paccamānasattā viya atikalūnaṃ saraṃ muñcayamānā parideviṃsu. Mahāsatto ṭhapetvā maṃ añño etesaṃ sotthibhāvaṃ kātuṃ samatthonāma natthi saccakiriyāya tesaṃ sotthiṃ karissāmīti cintetvā te āmantetvā tātā khippaṃ maṃ gandhodakena nhāpetvā ahatavatthāni nivāsāpetvā puṇṇapātiṃ sajjetvā nāvāya dhure ṭhapethāti. Te bāṇijā tathā kariṃsu. Mahāsatto ubhohi hatthehi puṇṇapātiṃ gahetvā nāvāya dhure ṭhito saccakiriyaṃ karonto osānagāthamāha

yato sarāmi attānaṃ yato pattosmi viññutaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุปปารกชาดก”