atīte bārāṇasiyaṃ brahmadattonāma rājā dasarājadhamme akopetvā dhammena rajjaṃ kārento ekadivasaṃ cintesi jambūdīpatale rājāno bahuthambhesu pāsādesu vasanti tasmā bahūhi thambhehi pāsādakaraṇaṃnāma anacchariyaṃ yannūnāhaṃ ekathambhaṃ pāsādaṃ kareyyaṃ evaṃ sabbarājūnaṃ aggarājā bhavissāmīti. So vaḍḍhakiṃ pakkosāpetvā mayhaṃ sobhaggappattaṃ ekathambhakaṃ pāsādaṃ karothāti āha. Te sādhūti sampaṭicchitvā araññaṃ pavisitvā ujumahante ekathambhakapāsādārahe bahū rukkhe disvā ime rukkhā santi maggo pana visamo na sakkā otāretuṃ rañño ācikkhissāmāti cintetvā tathā akaṃsu. Rājā yena kenaci upāyena saṇikaṃ otārethāti vatvā deva Kenaci upāyena na sakkāti vutte tenahi mama uyyāne ekaṃ rukkhaṃ upadhārethāti āha. Vaḍḍhakī uyyānaṃ gantvā ekaṃ sujātaṃ ujukaṃ gāmanigamapūjitaṃ rājakulatopi laddhabalikammaṃ maṅgalasālarukkhaṃ disvā rañño santikaṃ gantvā tamatthaṃ ārocesuṃ. Rājā uyyāne rukkhonāma mama paṭiladdho gacchatha taṃ chindathāti āha. Te sādhūti sampaṭicchitvā gandhamālādihatthā uyyānaṃ gantvā rukkhe gandhapañcaṅgulikaṃ datvā suttena parikkhipitvā pupphakaṇṇikaṃ bandhitvā dīpaṃ jāletvā balikammaṃ katvā ito sattame divase āgantvā rukkhaṃ chindissāma rājā chedāpesi imasmiṃ rukkhe nibbattadevatā aññattha gacchantu amhākaṃ doso natthīti sāvesuṃ. Atha tasmiṃ nibbattadevatā taṃ vacanaṃ sutvā nissaṃsayaṃ ime vaḍḍhakī imaṃ rukkhaṃ chindissanti vimānaṃ me nassissati vimānapariyantikameva kho pana mayhaṃ jīvitaṃ imañca rukkhaṃ parivāretvā ṭhitesu taruṇasālarukkhesu nibbattānaṃ mama ñātidevatānaṃpi bahūni vimānāni nassissanti na kho pana maṃ tathā attano vināso bādhati yathā ñātīnaṃ tasmā mayā nesaṃ jīvitadānaṃ dātuṃ vaṭṭatīti cintetvā aḍḍharattikasamaye dibbālaṅkārapaṭimaṇḍito rañño sirigabbhaṃ pavisitvā sakalagabbhaṃ ekobhāsaṃ katvā ussīsakapasse rodamāno aṭṭhāsi. Rājā taṃ disvā bhītatasito tena saddhiṃ sallapanto paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ภัททสาลชาดก”