pāsādaṃ kārayissāmi ekathambhaṃ manoramaṃ

tattha taṃ upanessāmi cirante yakkha jīvitanti

tattha kāyenāti pamāṇena. Idaṃ vuttaṃ hoti tava pamāṇena taṃ viya thūlaṃ mahantaṃ ahaṃ aññaṃ dumaṃ na passāmi tvaññeva pana ārohapariṇāhena sujātasaṅkhātāya samasaṇṭhānaujubhāvappakārāya jātiyā ca abhirūpo sobhaggappatto ekathambhapāsādāraho ahosi. Pāsādanti tasmā taṃ chedāpetvā ahaṃ pāsādaṃ kārāpessameva. Tattha tanti taṃ panāhaṃ samma devarāja tattha pāsāde upanessāmi so tvaṃ mayā saddhiṃ ekatova vasanto aggagandhamālādīni labhanto sakkārappatto sukhaṃ jīvissasi nivāsanaṭṭhānābhāvena me vināso bhavissatīti mā cintayi cirante yakkha jīvitaṃ bhavissatīti.

Taṃ sutvā devarājā dve gāthā abhāsi

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ภัททสาลชาดก”