Rājā tesaṃ vacanaṃ sutvā uyyānaṃ gantvā mige olokento dve suvaṇṇamige disvā tesaṃ abhayaṃ adāsi. Tato paṭṭhāya pana kadāci sāmaṃ gantvā ekaṃ migaṃ vijjhitvā āneti. Kadācissa bhattakārako gantvā vijjhitvā āharati. Migā dhanuṃ disvāva maraṇabhayena tajjitā palāyanti dve tayo pahāre labhitvā kilamantipi gilānāpi honti maraṇaṃpi pāpuṇanti. Migagaṇā taṃ pavuttiṃ bodhisattassa ārocesuṃ. So sākhaṃ pakkosāpetvā āha samma bahū migā nassanti ekaṃsena maritabbe sati ito paṭṭhāya mā kaṇḍena mige vijjhantu dhammagaṇṭhikaṭṭhāne migānaṃ vāro hotu ekadivasaṃ mama parisāya vāro pāpuṇātu ekadivasaṃ tava parisāya pāpuṇātu vārappatto migo gantvā dhammagaṇṭhikāya sīsaṃ ṭhapetvā nipajjatu evaṃ santepi migā bhītā na bhavissantīti. So sādhūti sampaṭicchi. Tato paṭṭhāya vārappatto migo gantvā dhammagaṇṭhikāya gīvaṃ ṭhapetvā nipajjati. Bhattakārako āgantvā tattha nipannakameva gahetvā gacchati. Athekadivasaṃ sākhamigassa parisāya ekissā gabbhinimigiyā vāro pāpuṇāti. Sā sākhaṃ upasaṅkamitvā sāmi ahaṃ gambhinī puttakaṃ vijāyitvā dve janā vāraṃ gamissāma mayhaṃ vāraṃ atikkāmehīti āha. So na sakkā tava vāraṃ aññesaṃ pāpetuṃ tvameva tuyhaṃ puttaṃ jānissasi gacchāhīti āha. Sā tassa santikā anuggahaṃ alabhamānā bodhisattaṃ upasaṅkamitvā etamatthaṃ ārocesi. So tassā vacanaṃ sutvā cintesi pubbe bodhisattā hi paresaṃ dukkhaṃ disvā attano jīvitaṃ nāpekkhanti attahitato parahitameva tesaṃ garutaraṃ hoti

sayaṃ jīvanti sakuṇā pasū sabbe vane migā

jīvayanti pare dhīrā santo sattahite ratā

vittaṃ aṅgañca pāṇañca cattaṃ tehi hitāya ca.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. นิโครธมิคชาดก”