bhaddo vatāyaṃ māṇavako sabbalokavidū muni

yo taṇhaṃ dukkhajananiṃ parijānāti paṇḍito. Tattha dukkhajananinti sakalavaṭṭadukkhajananiṃ. Parijānātīti parijāni paricchinditvā pariluñcitvā nīharatīti bodhisattaṃ vaṇṇento evamāha.

Bodhisatto mahārāja appamatto hutvā dhammaṃ carāti rājānaṃ ovaditvā ākāsena himavantaṃ gantvā isipabbajjaṃ pabbajitvā yāvatāyukaṃ ṭhatvā brahmavihāre bhāvetvā brahmalokūpago ahosi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā evaṃ bhikkhave pubbepāhaṃ etaṃ brāhmaṇaṃ nissokamakāsinti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā rājā esa brāhmaṇo ahosi paṇḍitamāṇavo pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กามชาดก”