Evañca pana vatvā ime mayhaṃ mahārāja amittāti tete adhammakārake pakkhanditvā khāditukāmaṃ viya katvā dassesi. Tato mahājanassa cittutrāsakāle sunakhaṃ rajjuyā ākaḍḍhitvā ṭhapitaṃ viya katvā luddhakavesaṃ jahitvā attano ānubhāvena ākāse jajjalamāno taruṇasuriyo viya ṭhatvā mahārāja ahaṃ sakko devarājā ayaṃ loko vinassatīti āgato pamattā hi mahājanā adhamme vattetvā matamatā sampati apāye pūrenti devaloko tuccho viya jāto ito paṭṭhāya adhammikesu kattabbaṃ ahaṃ jānissāmi tvaṃ appamatto hohi mahārājāti catūhi satārahagāthāhi dhammaṃ desetvā manusse dānasīlesu patiṭṭhāpetvā osakkitasāsanaṃ aññaṃ vassasahassaṃ pavattanasamatthaṃ katvā mātaliṃ ādāya sakaṭṭhānameva gato.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā evaṃ bhikkhave pubbepāhaṃ lokassa atthameva carāmīti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā mātali ānando ahosi sakko pana ahamevāti.

Mahākaṇhajātakaṃ chaṭṭhaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหากัณหชาดก”