๙. มหาปทุมชาดก

9 Mahāpadumajātakaṃ.

Nādiṭṭhā parato dosanti idaṃ satthā jetavane viharanto ciñcamāṇavikaṃ ārabbha kathesi.

Paṭhamabodhiyamhi dasabalassa puthubhūtesu sāvakesu aparimāṇesu devamanussesu ariyabhūmiṃ okkantesu patthatesu satthu guṇasamudayesu mahālābhasakkāro udapādi. Titthiyā suriyuggamane khajjopanakasadisā ahesuṃ hatalābhasakkārā. Te antaravithiyaṃ ṭhatvā kiṃ samaṇo gotamov buddho mayaṃpi buddhā tasseva dinnaṃ mahapphalaṃ amhākampi dinnaṃ mahapphalameva amhākampi detha karothāti evaṃ manusse samādapetvāpi lābhasakkāre alabhitvā raho sannipatitvā kena Nukho upāyena samaṇassa gotamassa manussānaṃ antare avaṇṇaṃ uppādetvā lābhasakkāraṃ nāseyyāmāti mantayiṃsu.

Tadā hi sāvatthiyaṃ ciñcamāṇavikā nāmekā paribbājikā uttamarūpadharā sobhaggappattā devaccharā viya. Tassā sarīrato raṃsiyo niccharanti. Atheko kharamantī evamāha ciñcamāṇavikaṃ paṭicca samaṇassa gotamassa avaṇṇaṃ uppādetvā lābhasakkāraṃ nāseyyāmāti. Te attheso upāyoti sampaṭicchiṃsu. Atha sā titthiyārāmaṃ āgantvā vanditvā aṭṭhāsi. Titthiyā tāya saddhiṃ na kathesuṃ. Sā ko nukho me dosoti yāvatatiyaṃ vandāmi ayyāti vatvā ayyā ko nukho me doso kiṃ mayā saddhiṃ na kathethāti āha. Bhagini samaṇaṃ gotamaṃ amhe viheṭhentaṃ hatalābhasakkāre katvā vicarantaṃ na jānāsīti. Na jānāmi ayyā kiṃ panettha mayā kattabbanti. Sace tvaṃ bhagini amhākaṃ sukhamicchasi attānaṃ paṭicca samaṇassa gotamassa avaṇṇaṃ uppādetvā lābhasakkāraṃ nāsehīti. Sā sādhu ayyā mayhameveso bhāro mā cintayitthāti vatvā pakkamitvā itthimāyāsu kusalatāya tato paṭṭhāya sāvatthivāsīnaṃ dhammakathaṃ sutvā jetavanā nikkhamanasamaye indagopakavaṇṇaṃ paṭaṃ pārupitvā gandhamālādihatthā jetavanābhimukhī gacchantī imāya velāya kuhiṃ gacchasīti vutte kiṃ tumhākaṃ mama gamanaṭṭhānenāti vatvā jetavanasamīpe titthiyārāme pavisitvā pātova bhagavantaṃ vandissāmāti nagarā nikkhamante upāsakajane jetavane vuṭṭhā viya Hutvā nagaraṃ pavisantī kuhiṃ vuṭṭhāsīti vutte kiṃ tumhākaṃ mama vuṭṭhānenāti vatvā ekamāsadvimāsaccayena pucchiyamānā jetavane samaṇena gotamena saddhiṃ ekagandhakuṭiyā vuṭṭhamhīti puthujjanānaṃ saccaṃ nukho etaṃ noti kaṅkhaṃ uppādetvā temāsacatumāsaccayena pilotikāhi udaraṃ veṭhetvā gabbhinivaṇṇaṃ dassetvā upari rattapaṭaṃ pārupitvā samaṇaṃ gotamaṃ paṭicca gabbho laddhoti andhabālaṃ gāhāpetvā aṭṭhanavamāsaccayena udare dārumaṇḍalikaṃ bandhitvā upari paṭaṃ pārupitvā hatthapādapiṭṭhiyo gohanukena koṭāpetvā ussadaṃ dassetvā kilantindriyā hutvā sāyaṇhasamaye tathāgate alaṅkatadhammāsane nisīditvā dhammaṃ desente dhammasabhaṃ gantavā tathāgatassa purato ṭhatvā mahāsamaṇa mahājanassa tvaṃ dhammaṃ desesi madhuro te saddo suphusitaṃ dantāvaraṇaṃ ahaṃ pana taṃ paṭicca gabbhaṃ labhitvā paripuṇṇagabbhā jātā neva me pasūtigharaṃ jānāsi na sappitelādīni sayaṃ akaronto attano upaṭṭhākānaṃpi aññataraṃ kosalarājānaṃ vā anāthapiṇḍikaṃ vā visākhaṃ vā mahāupāsikaṃ imissā ciñcamāṇavikāya kattabbayuttakaṃ karohīti na vadesi abhiramituṃyeva jānāsi gabbhaparihāraṃ na jānāsīti gūthapiṇḍaṃ gahetvā candamaṇḍalaṃ dūsetuṃ vāyamantī viya parisamajjheyeva tathāgataṃ akkosi. Tathāgato taṃ sutvā dhammakathaṃ ṭhapetvā sīho viya abhinadanto bhagini tayā kathitassa tathabhāvaṃ vā vitathabhāvaṃ vā ahameva ca tvañca jānāmāti. Āma samaṇa tayā ca Mayā ca ñātabhāvenetaṃ jātanti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. มหาปทุมชาดก”