imā gāthā āha.

Tattha madhutthikoti madhuatthiko puriso araññe madhuṃ olokento etesaṃ rukkhānaṃ yato madhuṃ labhati sova dumo tassa dumuttamo nāma tatheva khattiyādīsu yamhā purisā dhammaṃ kāraṇaṃ yuttamatthaṃ vijāneyya so tassa uttamo naro. Imassa daṇḍañcāti imassa pāpadhammassa sabbaharaṇadaṇḍakaveḷu pesīkādīhi piṭṭhicammaṃ uppātāpetvā imaṃ jammaṃ gale gahetvāva balayātha balakārattaṃ pāpetvā niddhamatha kiṃ iminā idha vasantenāti.

Rājapurisā tathā katvā tvaṃ gaccha upanetvā tavācariyassa santikaṃ gantvā taṃ ārādhetvāva sace puna mante labhissasi idhāgaccheyyāsi no ce imaṃ disaṃ mā olokeyyāsīti taṃ nibbisayamakaṃsu. So anātho hutvā ṭhapetvā ācariyaṃ na me aññaṃ paṭisaraṇaṃ atthi tasseva santikaṃ gantvā ārādhetvā puna taṃ mantaṃ yācissāmīti rodanto taṃ gāmaṃ agamāsi. Atha naṃ āgacchantaṃ disvā mahāsatto bhariyaṃ āmantetvā bhadde passimaṃ pāpakammaṃ parihīnamantaṃ puna āgacchantanti āha. So mahāsattaṃ upasaṅkamitvā vanditvā ekamantaṃ nisinno kiṃkāraṇā āgatosīti puṭṭho ācariya musāvādaṃ katvā ācariyaṃ paccakkhitvā mahāvināsaṃ pattomhīti vatvā accayaṃ desetvā puna mante yācanto gāthamāha

yathā samaṃ maññamāno pateyya

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัมพชาดก”