Tattha dhammenāti ahaṃpi tava ācariyabhāgaṃ hiraññaṃ vā suvaṇṇaṃ vā agahetvā dhammeneva sampadāsiṃ tvampi kiñci adatvā dhammena sameneva paṭiggahesi. Dhamme ṭhitanti ācariyapūjakadhamme ṭhitaṃ. Tādisaketi tathārūpe akālaphalagaṇhāpanake mante na dema gaccha na me ruccasīti.

So evaṃ ācariyena uyyojito kiṃ mayhaṃ jīvitenāti araññaṃ pavisitvā anāthamaraṇaṃ marīti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā na bhikkhave idāneva pubbepi devadatto ācariyaṃ paccakkhāya mahāvināsaṃ pattoti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā akataññū māṇavo devadatto ahosi rājā ānando caṇḍālaputto pana ahamevāti.

Ambajātakaṃ paṭhamaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัมพชาดก”