2 Phandanajātakaṃ.

Kuṭhārihattho purisoti idaṃ satthā rohiṇīnadītīre viharanto ñātakānaṃ kalahaṃ ārabbha kathesi. Vatthu pana kuṇālajātake āvībhavissati. Tadā pana satthā ñātake āmantetvā mahārājā

atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bahinagare vaḍḍhakīgāmo ahosi. Tatra eko brāhmaṇavaḍḍhakī araññā dārūni āharitvā rathaṃ katvā jīvitaṃ kappesi. Tadā himavantappadese mahāphandanarukkho ahosi. Eko kāḷasīho gocaraṃ pariyesitvā āgantvā tassa mūle nipajji. Athassa ekadivasaṃ vāte paharante eko sukkhadaṇḍako patitvā khandhe avatthāsi. So thokaṃ khandhena rujjantena bhītatasito uṭṭhāya pakkhanditvā puna nivatto āgatamaggaṃ olokento kiñci adisvā añño maṃ sīho vā byaggho vā anubandho natthi imasmiṃ pana rukkhe nibbattadevatā maṃ ettha nipajjantaṃ na sahati maññe hotu jānissāmīti aṭṭhāne kopaṃ bandhitvā rukkhaṃ paharitvā neva tava rukkhapattaṃ khādāmi na sākhaṃ bhuñjāmi aññe mige idha sayante sahasi mañceva na sahasi ko mayhaṃ doso aññaṃ katipāhaṃ āgamehi samūlakaṃ te rukkhaṃ uppātāpetvā khaṇḍākhaṇḍaṃ chedāpessāmīti rukkhadevataṃ tajjitvā ekaṃ purisaṃ upadhārento vicari. Tadā so brāhmaṇavaḍḍhakī dve tayo manusse ādāya rathadārūnaṃ atthāya yānakena taṃ padesaṃ gantvā ekasmiṃ Ṭhāne yānakaṃ ṭhapetvā vāsipharasuhattho rukkhe upadhārento phandanasamīpaṃ agamāsi. Kāḷasīho taṃ disvā ajja mayā paccāmittassa piṭṭhiṃ daṭṭhuṃ vaṭṭatīti āgantvā rukkhamūle aṭṭhāsi. Vaḍḍhakīpi itocito ca olokento phandanasamīpena pāyāsi. So yāva eso nātikkamati tāvadevassa kathessāmīti cintetvā paṭhamaṃ gāthamāha

kuṭhārihattho puriso vanamoggayha tiṭṭhasi