Aparepi bārāṇasīvāsino gopālakā phalitaṃ tālarukkhaṃ disvā ekaṃ phalatthāya rukkhaṃ āropesuṃ. Tasmiṃ phalāni pātente eko kaṇhasappo vammikā nikkhamitvā tālarukkhaṃ abhirūhi. Heṭṭhā ṭhitā daṇḍādīhi paharantāpi taṃ nivāretuṃ nāsakkhiṃsu. Te sappo tālaṃ abhirūhatīti itarassa ācikkhiṃsu. So bhīto mahāravaṃ ravi. Heṭṭhā ṭhitā ekaṃ thirasāṭakaṃ catūsu kaṇṇesu gahetvā imasmiṃ sāṭakepatitāti āhaṃsu. So parigalanto catunnaṃpi antare sāṭakamajjhe pati. Tassa pātanavegena te saṇṭhāretuṃ asakkontā aññamaññaṃ sīsena paharitvā bhinnehi sīsehi jīvitakkhayaṃ pattā. Idaṃ kāraṇaṃ dassento pañcamaṃ gāthamāha

caturo janā poṭṭhakaṃ aggahesuṃ

ekañca posaṃ anurakkhamānā

sabbeva te bhinnasirā sayiṃsu

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ตักการิยชาดก”