ayampi attho bahu tādisovāti.

Tattha poṭṭhakanti sāṭakaṃ. Sabbeva teti tepi cattāro janā attanā kateneva bhinnasīsā sayiṃsu.

Aparāpi bārāṇasīvāsino eḷakacorā rattiṃ ekaṃ ajaṃ thenetvā divā araññe khādissāmāti tassā avassanatthāya mukhaṃ bandhitvā veḷugumbe ṭhapesuṃ. Punadivase taṃ khādituṃ gacchantā āvudhaṃ pamussitvā Agamaṃsu. Te ajaṃ māretvā maṃsaṃ pacitvā khādissāma āharathāvudhanti ekassāpi hatthe āvudhaṃ adisvā vinā āvudhena etaṃ māretvāpi maṃsaṃ gahetuṃ na sakkā visajjema naṃ puññamassā atthīti visajjesuṃ. Tadā eko veḷukāro veḷuṃ gahetvā punapi āgantvā gahessāmīti naḷakārasatthaṃ veḷupattantare ṭhapetvā pakkāmi. Ajā muttamhīti tusitvā veḷumūle kīḷamānā pacchimapādehi paharitvā taṃ satthakaṃ pātesi. Corā satthasaddaṃ sutvā upadhārentā taṃ disvā tuṭṭhamānasā ajaṃ māretvā maṃsaṃ khādiṃsu. Iti sāpi ajā attanā kateneva matāti idaṃ dassetuṃ chaṭṭhaṃ gāthamāha

ajā yathā veḷugumbasmiṃ bandhā

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ตักการิยชาดก”